Kroniek van het jaar 1896

GA Veghel, inv. nr. 27, fol. 84, 85v, 89 en 89v.		De voorzitter informeerde de gemeenteraad op 7 februari 1896 dat er na herhaalde oproepingen geen sollicitanten zijn voor de betrekking van hulponderwijzer te Zijtaart. Intussen klaagt men in die buurt, en niet ten onrechte, over het verstoken zijn van het nodige onderwijs. Op voorstel van raadslid Manders werd de jaarwedde op verhoogd naar 525 gulden in de hoop dat er dan wel gegadigden zouden zijn. Op 20 maart 1896 was er nog geen sollicitant. Er wordt door de gemeenteraad geadviseerd om het einde van de examens af te wachten en om een nieuwe advertientie te plaatsen, ook in de Limburger Koerier, welk blad veel gelezen wordt. Op 29 april 1896 had zich dan eindelijk een sollicitant, Petrus Cornelis Köpp, onderwijzer te Boxmeer. Köpp kreeg onmiddellijk een tijdelijke aanstelling, en kreeg op 18 mei 1896 zijn vaste aanstelling.
Nieuws van de week, Archief Helmond, fiche nr. 516 en 518.		Volgens een bericht van 21 maart 1896 werd in de gehuchten Zijtaart, Doornhoek, Biezen en Zondveld een verzekering voor paarden opgericht. Het bestuur wordt gevormd door H. Rovers, president en Lambertus Pepers, secretaris. Op 13 april 1896 stond er in de krant dat er bij Petrus en Johannes van Lith te Seijtaart een paardenkeuring gehouden was. Dit paardenfonds bestond rond 1980 nog. De aangesloten leden legden een bepaald bedrag in en als het paard van een van de leden overleed, werd een bedrag uitgekeerd.
Bidprentjes Robben en Van laarhoven; Parochie Zijtaart, parochiememoriaal.		Pastoor Van Laarhoven was medio 1896 ziek en kon hij zijn werk niet goed meer aan. Op 17 juni 1896 kreeg hij assistentie van Joannes Josephus Robben, die een jaar eerder priester gewijd was en Zijtaart als eerste standplaats kreeg. Op de foto, gemaakt in de zomer of het najaar van 1896, staan pastoor Van Laarhoven en assistent Robben op het kerkhof in Zijtaart. Op de achtergrond staat het als enige pastoorsgraf het momnument voor pastoor Clercx (overleden in 1886). Links daarvan (op de foto) zou enkele maanden later Van Laarhoven zelf begraven worden. Het bidprentje van Laarhoven verwijst naar zijn ziekte: 'Ik heb ellendige maanden en droevige nachten geteld. Heer, Gij weet het beste, welke pijnen ik heb doorstaan; maar mijne Ziel heeft ze gaarne voor U geleden.' Op 20 december 1896 schreef de pastoor in het parochiememoriaal: 'Meester van de Ven was getrouwe doelgenoot.' Hij schreef 'was' en niet 'is', kennelijk besefte Pastoor Van Laarhoven dat zijn einde nabij was. Hij overleed op 9 februari 1897.
Parochie Zijtaart, parochiememoriaal.		Op 17 september 1896 werd is het twaalfjaar eeuwfeest van den marteldood van den H. Lambertus in de parochie Zijtaart plechtig gevierd. (Sint-Lambertus is de patroon van deze parochie.) Bijna alle parochianen ontvingen die dag de communie en het feest werd afgesloten met eene mooie processie.'
GA Veghel, inv. nr. 27, fol. 93.		Op zijn verzoek kreeg Petrus Cornelis Kopp, hulponderwijzer in Zijtaart per 15 oktober 1896 al weer eervol ontslag. De vacature werd weer geadverteerd.
GA Veghel, inv. nr. 27, fol. 95v.		De burgemeester vertelde de gemeenteraad op 9 oktober 1896 dat de betrekking van hulponderwijzer te Zijtaart bijna een half jaar vacant is geweest. Hoofdonderwijzer Adrianus van de Ven heeft gedurende die tijd het onderwijs ook in de lagere klassen toch behoorlijk gaande gehouden. Op voorstel van de burgemeester besloot de gemeenteraad om meester Van de Ven een gratificatie van f 150 te geven.
Nieuws van de week, Archief Helmond, fiche nr. 536.		Bericht van 24 oktober 1886: Een curiositeit bij het kaartspel. Vorige week zaten vier lui zeer gezellig te 'katten' bij de heer Lambert van Dam te Zijtaart. Een deelt de kaarten, waarna speler nummer 1 zegt"Ik heb viejer eùs." "Dè's now toch eïgenlik jommer," zegt speler 3, de maat van speler 1 "now hè ik de viejer wijfs; dè kumt inne keejr te vruug." Speler nummer 2, een echt liefhebber, die zijn kaarten nog niet had gekeerd, zegt: "Witte wè? ik vat de viejer boeren, dan wis ik driej." Wacht is hoor! en werkelijk, onze goede man toont de vier boeren. En waar bleven nu de vier koningen? vraagt ge. Die had speler nummer 4.