|
R93, fol. 5-10v (26-3-1685),
fol. 11v (3-4-1685), fol. 12v (12-4-1685) |
|
De Veghelse ketellapper en
weduwnaar Matthijs
Verputten
kreeg een oogje op Elisabeth van den Bogaert.
De familie van Elisabeth kwam daar op tegen, en
Elisabeth wilde het daarom uit maken. Matthijs probeerde zijn
voorgenomen huwelijk te redden door aan te tonen dat ze
al ondertrouwd waeren en dat er daarom geen weg terug
meer was.
Hendrina van Eeck verklaart dat eind
fenruari of begin maart Matthijs en Elisabeth midden in
de nacht om 4 uur bij hen aanklopten. Haar man, Jan Jans.,
maakte vuur in de open haard en ging daarna weer naar
bed. Matthijs en Elisabeth hebben daar toen de hele
nacht geseten "niet weetende te seggen wat sij vervolgens onder malckanderen
gedaen ofte verrigt hebben". Op 3 maart kwam
Elizabeth bij haar spinnen en toen kwam Matthijs
Verputten binnen en ook toen hebben ze tot 's morgens
vroeg daar samen gezeten.
Het probleem was dat
Daendel van Kilsdonck al lang een relatie had met
Elisabeth. Hij vertelde dat hij er regelmatig naar toe
ging. Hij klom dan door een zijraam naar binnen, waar
Elisabeths broer sliep,
"ende is bij haer gaen leggen op
het bedde tot het aenkomen van den daege".
Dit was het gebruik in die dagen. Daendel liep een
blauwtje, maar kon er niks aan doen.
Op 12 maart
bezocht het verliefde stel een priester om te vragen of
ze in de vasten mochten trouwen. Ook lieten ze een paar
missen opdragen voor de goeie afloop. Ze hadden verder
die hele dag samen in een herberg gezeten om plannen te
maken. Ze hadden iemand naar de stadhouder gestuurd om
te vragen of die hun nog dezelfde middag zou willen
ondertrouwen. Het was op een maandag, ze moesten op maar
zaterdag komen. Ze smeedden plannen om maar Eindhoven of
Helmond te gaan om daar te trouwen. De stadhouder vroeg
Elisabeths broer Thomas hoe de vork in steel zat. Thomas
zei hem:“Mijn
suster is voor geene weduwenaar ende Ketelaar, sij is de
principaelste dogter van Vechel, dog is het soo dat sij
nu met hem haer gatt verbrandt heeft, soo mag sij op de
bladeren sitten.”
Thomas dreigde zijn zus Elisabeth de hals te breken en
tot verdriet van Matthijs Elisabeth begon terug te
krabbelen. Uiteindelijk ging het huwelijk niet door.
Matthijs treurde niet lang, al een half jaar later
trouwde hij in Veghel met een andere vrouw. Voor meer
details, zie de attestaties van
1685.
|
